Ciąża a łuszczyca

Łuszczyca a ciąża

Planujesz ciążę? Z pewnością zastanawiasz się, jak łuszczyca wpłynie na Twoje ciało i na dziecko.

Łuszczyca jest chorobą genetyczną, przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Do tej pory nie udało się naukowo stwierdzić, jak wygląda schemat dziedziczenia. Powszechnie uważa się, że istnieją dwa czynniki, które wywołują łuszczycę i łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS). Po pierwsze, chory odziedziczył specyficzny gen odpowiedzialny za rozwój choroby. Po drugie, chory jest narażony na czynniki powodujące ogniska zapalne. Jeśli na łuszczycę choruje matka i ojciec, ryzyko wystąpienia łuszczycy u dziecka wynosi 65%. Gdy choruje jedno z rodziców, 25%. Natomiast  przypadku zdrowych rodziców, ryzyko pojawienia się choroby szacowane jest na 4%.

Symptomy łuszczycy u kobiet w ciąży różnią się. Według badań, dwie trzecie ciężarnych obserwuje poprawę stanu zdrowia.  W  pierwszych tygodniach po porodzie choroba zazwyczaj wraca. Stan skóry i stawów podczas ciąży i połogu jest więc sprawą indywidualną. Podczas wizyty u dermatologa warto zadać następujące pytania:

  • Jakich zmian mogę się spodziewać podczas ciąży oraz połogu?
  • Jakie leki mogę stosować starając się o dziecko, podczas ciąży i połogu?
  • Jakie negatywne efekty leczenia mogą wystąpić u dziecka?

Podczas wizyty u ginekologa prowadzącego ciążę również należy poruszyć kwestię łuszczycy. Szczególnie jeśli choroba dotyczy miejsc intymnych a ty planujesz poród siłami natury.

Jakie leki są bezpieczne?

W tym szczególnym czasie sposób leczenia powinien być dobrany tak, aby nie tylko minimalizować objawy łuszczycy, ale również redukować wpływ na dziecko. Wspólnie z lekarzem należy porównać wady i zalety możliwych metod leczenia i wybrać tę najbezpieczniejszą. Zarówno kobiety jak i mężczyźni starający się o poczęcie dziecka, muszą wybrać taką kurację, która nie ogranicza ich płodności oraz nie niesie za sobą ryzyka rozwoju wad wrodzonych u dziecka. Każda ciąża narażona jest na 3-5% ryzyko rozwoju wad genetycznych lub poronienia. Jest to tak zwane ryzyko podstawowe. Niektóre leki, poprzez swój skład mogą zwiększać to ryzyko.

Maści i kremy

Kobietom w ciąży i matkom karmiącym zazwyczaj poleca się środki stosowane miejscowo. Najbezpieczniejsze są emolienty i kremy nawilżające, które zawierają wazelinę kosmetyczną. Następne w kolejności są lekkie sterydy. Należy wystrzegać się silnych maści sterydowych, które mogą być stosowane tylko w niewielkich ilościach w drugim i trzecim trymestrze.

Maści i kremy wchłaniają się przez skórę i mogą mieć wpływ na rozwój dziecka. Największe wchłanianie występuje w procesie okluzji, stosując preparaty na duże powierzchnie ciała i w dużych ilościach. Zawsze konsultuj wprowadzenie nowej maści z lekarzem, nawet w przypadku środków dostępnych bez recepty.

Fototerapia

Naświetlania promieniami UVB uważa się za bezpieczne dla kobiet w ciąży i matek karmiących. Połączenie naświetlań oraz kuracji zewnętrznej (dziegcie, ditranol) przynosi pozytywne efekty. Podczas naświetlań kobieta powinna osłonić twarz, aby uniknąć pojawienia się ciemnych plam.

PUVA to metoda fotochemioterapii promieniami UVA, wymagająca przyjmowania doustnie psoralenów. Należy unikać tej kuracji podczas starania się o dziecko i w czasie ciąży. Zarówno psoralen i promienie UVA mogą być przyczyną wad wrodzonych, jeśli jedno z rodziców korzystało z terapii PUVA przed poczęciem dziecka. Poddawanie się tej kuracji podczas ciąży również jest niebezpieczne dla dziecka. Takie samo ryzyko niesie za sobą stosowanie metody PUVA-bath, w której chory zanurza się cały w roztworze z psoralenów, a potem poddawany jest naświetleniom.

Leki systemowe

Nie zaleca się stosowania terapii systemowej przed, w trakcie i bezpośrednio po ciąży oraz  w okresie karmienia piersią. W porównaniu z wyżej opisanymi metodami leczenia, w przypadku leków systemowych dziecko jest dużo bardziej narażone na skutki uboczne. Wiadomo, że powszechnie stosowany Methotrexamte i Soritane (acytretyna) mogą powodować wady wrodzone u dziecka lub prowadzić do poronienia. Przenikają też do mleka matki. Nie wiadomo jeszcze jakie skutki będą miały nowe leki biologiczne, z tego względu każdą decyzję o leczeniu należy konsultować z lekarzem.